روانگردان ها، مخدرهای پوششی
فرامرز دریایی
روزی نیست که خبر کشف مواد مخدر درشهرهای مختلف کشور به ویژه در استان هرمزگان منتشر نشود و در این رهگذرعدهای از قاچاقچيان نیز به دام قانون نيفتند و روزی هم نیست که قرصهای روانگردان از عطاریها کشف نشود.
هرچه تلاش دستگاههای مختلف براى مبارزه با قاچاق مواد مخدر گسترش مییابد، ميزان قاچاق نيز افزايش مییابد.قاچاق مواد مخدر، پديده مخرب ديروز و امروز نیست بلكه سالهاست كه اين پديده همچون خوره به جان كشور و مردم افتاده و هرروز ابعاد گستردهتری به خود میگیرد. متأسفانه دامنه خریدوفروش مواد مخدر در جامعه آنقدر گسترشیافته كه هيچ نقطهای از كشورنمیتوان یافت كه سخن از خریدوفروش و توزیع مواد مخدر نباشد.
درجاى جاى ایران،درهرگوشه وکناراین كشور، در هر كوى و برزن و هر محلهای فروش مواد مخدر بازار خوبى دارد… البته در برخى از مناطق و استانها شرايط كمى بهتر و در برخى از شهرستانها، اوضاع بدتر است.
استانهای مرزى همچون هرمزگان بيشتر درخطر قرار دارند. تاکنون آمارى از سوى دستگاهها در خصوص تعداد افرادی كه در کشور به مواد مخدر، اعتیاددارند منتشرنشده كه مشخص كند، كدام استانها داراى بيشترين و کدام استانها داراى كمترين تعداد مبتلایان به مواد مخدرهستند. البته اين، كار بسيار سختى است. درهرصورت استان هرمزگان به دلیل همسايگى با استانهای سيستان و بلوچستان و کرمان ونيز هممرز بودن با كشورهاى حاشيه خلیجفارس مسير بسيار مناسبى براى جابجايى و ترانزیت مواد مخدر است.
اين وضعيت باعث شده، مواد مخدر بهراحتی در دسترس عموم قرار گيرد. بهگونهای كه افراد کمسنوسال و جوان نيز بدون دغدغه میتوانند مواد مخدر تهيه كنند.چند سالی است که برخی از نوجوانان و جوانان به بهانه درسخواندن یا به بهانههای مختلفی ازجمله رفع افسردگی و کسالت به پدیده نامطلوب جدیدی به نام قرصهای محرک یا قرصهای روانگردان روی آوردهاند، بیآنکه از نتیجه عادت یا اعتیاد به این قرصها اطلاع چندانی داشته باشند.
از سوى ديگر طى سالهای اخير جوانانى هم كه به دام اعتياد افتادهاند و دیگر قصد ترك آن را ندارند، داروهايى مانند ترامادول و متادون را كه جزو داروهاى مخدر و روانگردان هستند جايگزين مواد مخدر کردهاند. فراموش نکنیم كه جمعيت اصلى كشور را قشرجوان تشكيل میدهد،جوانانى كه به دلیل افزايش بيكارى، دچار افسردگى شده و برای برونرفت از اين شرايط، به سمت استفاده ازاینگونه داروها گرایش پیداکردهاند. نکتهای كه بايد به آن توجه نمود ميزان اعتيادآورى اين داروها است.ميزان اعتيادآورى اینگونه داروها بسيار زياداست.
شايد به جرات بتوان گفت كه باید به ترامادول همچون ترياك، متادون همچون هرويين و ريتالين همچون شيشه نگاه كرد. ترامادول همچون ترياك است و فرد را وابسته میکند. اين داروهاى مخدر و دیگر مواد مخدر بر مغز، سيستم عصبى و حافظه، آثار مخرب میگذارد.فروش چنین داروهای اعتیادآور درعطاریها،زنگ خطر فراگیرشدن این داروها را به صدا در آورده است.
پرسشى كه اينجا مطرح میشود اينكه، داروهاى مخدر، قرصهای روانگردان و قرصهای شادیبخش توهمزا چگونه و توسط چه كسانى در اختیار عطاریها قرار میگیرد؟! چرا بايد اين مواد بهجای داروخانهها، باقیمت بالا، درعطاریها و بدون مجوز پزشكى، خريدوفروش شود؟ آیا با همکاری دستگاههای مختلف بساط فروش چنین داروهایی از سطح شهرجمع میشود؟
انتهای پیام/



نظرات